My own Cinderella story.

Haaii ^^



& Oh ja, voor moest je dat denken, Lara is NIET m'n échte naam ^^




Dus dit is een fanfiction van Tokio Hotel ^^. [Duhh xD]
& TH-Haters worden hier zo anders niet aanvaard ö
Dus slechte comss worden automatish verwijdert, dus doe geen moeite . ^^













★1ste fanfiction-GEWIST!
★2de fanfiction-GEWIST!
& Jaa, heb een sky van mijn eigen, maarja, daar moet je maar zelf achter zien te komen ^^
Misschien geef ik het ooit wel is, 1 Goeie tip, door véél door te klikken, kom je er wel ^^

Lara: 18 Jaar, juist afgestudeert voor Duits, beste vriendin van Elke, woont in Loitsche. Hobby is dansen en muziek (gitaar) is haar grootste passie. (:. En haar droom is om beste vriendinnen voor eeuwig te blijven met Elke ! =D

Elke: 18 Jaar, afgestudeert voor Duits, beste vriendin van Lara, woont in Antwerpen. Haar grootste droom is om beroemd te worden. En om eeuwig vriendinnen te blijven met Lara natuurlijk ^^ ! Haar passie's zijn gitaar spelen, zingen en piano (=

Bill en Tom Kaulitz: Hier moet ik geen uitleg bijgeven zeker (:

Waarom moet dit weer mij overkomen? Ik heb alles wat ik wil, leuke familie, veel vrienden, en noem maar op. En dan juist nu gaan wij verhuizen. En dan nog in Duitsland. Papa's altijd hé. Hij gaat in Duitsland werken en wij moeten mee. 'Anders gaan we elkaar veel te weinig zien, en dat wil je toch niet hé Lara?' hoorde ik hem nog zeggen. Mijn beste vriendin, Elke, is er kapot van. Ik natuurlijk ook. Aan haar kan ik echt alles zeggen. Een betere vriendin kan ik niet wensen. Maar we contact blijven houden, dat hebben we beloofd. Msn, gsm, en natuurlijk zal ik is naar België gaan of zij naar Duitsland. We zien nog wel... Overmorgen vertrekken we al. Ik zal al is beginnen mijn koffers te pakken. Terwijl ik vanalle spullen bij elkaar begin te pakken zit ik te piekeren. Zal ik veel nieuwe vrienden maken? Ik studeerde voor Duits dus dat zal geen probleem zijn. Maar gaan ze mij leuk vinden? Ik zucht diep en begin dan verder in te pakken. 'Lara, kom je eten?' hoorde ik mams zeggen. Ik zucht nog eens en ga naar beneden ...
Ja, ik weet, het is nog allemaal een beetje kort enzo, maar alles op z'n tijd (: Dus daarom vraag ik hier maar 5 reacties ^^

Ik ga naar beneden en zie dat mijn ouders al aan tafel zitten. Ik ga op mijn vertrouwde plaats zitten en begin te eten zonder een woord te zeggen. 'En schat, klaar voor de grote dag overmorgen?' hoorde ik paps zeggen. 'Je weet wat ik er van denk.' zei ik grof. 'Kijk Lara, ik kan er ook niet aan doen en ik weet dat je je vrienden enzo gaat missen. Maar ik moet dit doen voor mijn werk. Dat begrijp je toch?' 'Jaja ...' mompel ik met mijn mond nog vol. ' Oke dan, dan vertrekken we overmorgen naar ons nieuw leventje.Loitsche, here we com!' . Typish paps, overtevreden, zoals altijd. Als ik gedaan heb met eten ga ik terug naar boven. Ik kijk op m'n gsm voor te zien hoe laat het is. 1 Nieuw bericht ontvangen. "Elke: Heeyy Lara! Kom ik morgen afscheid nemen? Omdat je overmorgen heel vroeg vertrekt en ik wil toch nog afscheid komen nemen hé :). Dikke kus, Elke. X" . Ik opende een nieuw bericht: " Heeyy Elke! Dat moet je toch niet vragen, tuurlijk mag je komen morgen! Ik moet toch afscheid kunnen nemen van mijn beste vriendin zeker (: Morgen om 13u ? LoveYouu <3. Lara X." Verzenden. Ik besef eigenlijk nog niet hoe hard ik Elke ga missen. Ze is mijn aller beste vriendin, al van het eerste leerjaar. We zijn nooit uit elkaar geweest. Behalve nu dan. En nog nooit is er een jongen tussen ons gekomen. Alleen als hij de ware is, ga je ervoor. Dat hebben we altijd gezegd. We deden écht alles met mekaar. Ook al was het gaan shoppen, Elke was er altijd bij. Ik zal die momenten wel missen.

Speciaal voor Elke omdat ze OVERNIEUWSGIERIG is (: !


Nadat mijn koffers zo goed als klaar is, doe ik mijn pyjama aan, poets ik mijn tanden en kruip ik uigeput in mijn bed. De volgende morgen word ik wakker door het zonlicht dat in mijn kamer schijnt. 'Morgen.' fluister ik. Ik trek het laken van me af en ga naar de badkamer. Ik zie er niet uit. Ik draai de kraan open en doe water in m'n gezicht. Ik ga naar beneden en zet me aan tafel. 'Goeiemorgen!' zegt mams terwijl ze me een kus geeft. 'Waar is paps?' vraag ik terwijl ik me een boterham smeer. 'Die is nog de laatste dingen gaan regelen voor morgen. En ben je er klaar voor?' 'Hmm...' zei ik met een mond vol boterham met choco. Na m'n ontbijt ga ik terug naar boven en ga in de douche. Ik pak m'n laatste spullen nog in en al snel is het 12u. Binnen een uur is Elke hier en dan zullen we afscheid moeten nemen. Ik kijk nog een beetje tv en plots schrok ik wakker van de bel. Elke is daar. ' Ik doe open! ' roep ik tegen mams terwijl ik me al rechtzet en richting gang stap. Ik doe de deur open en zie Elke. Er verschijnt een glimlach op m'n gezicht. 'Gaan we naar het bos ?' vroeg ze. ' Ja, ik pak effe m'n jas.' zei ik terwijl ik m'n jas zoek. 'Mams, ik ga met Elke naar het bos hé!' riep ik door het lege huis. 'Oke, tot straks schat!' hoorde ik haar roepen terwijl ik de deur achter me toe dee. Het bos is een paar straten verder dus we gaan te voet. 'Hoeveel keer zijn wij niet naar het bos geweest?' vroeg Elke al lachend. 'Haha, heel veel!' . We schoten allebei in de lach. Bij Elke kan ik gewoon mezelf zijn. Al al die jaren. 'Weet je nog waar onze schuilplaats is?' vroeg Elke. En of ik dat nog weet. Al van toen we klein waren gingen we bijna elke dag naar onze schuilplaats. Het zijn eigenlijk gewoon vier muren en een dak. Een huis kan je het niet noemen. Het staat daar al jaren en niemand komt daar. Behalve wij dan. We schreven vanalles op de muren zoals: Best Friends 4 ever,... . 'Tuurlijk weet ik dat nog zijn.' zeg ik terwijl we het bos binnenstappen. In de verte zie ik onze schuilplaats al. Na een minuutje zijn we er al. Elke duwt de klink naar beneden en de deur piept en kraakt zo erg dat heel het dorp het heeft gehoord denk ik. We stappen naar binnen en kijken rond. Al mijn herinneringen met Elke zitten in onze schuilplaats. Teksten, foto's, echt àlles ! Er valt een pijnlijke stilte. 'Het zal nooit meer zijn zoals vroeger.' zei ik